Howliet

Natuurlijke howliet: de mineralogie van een onbekend boraat

Howliet is een calciumboraatmineraal met de chemische formule Ca₂B₅SiO₉(OH)₅, dat kristalliseert in het monokliene systeem. De hardheid op de schaal van Mohs is 3,5, waardoor het een relatief zachte steen is, gevoelig voor krassen en stoten. De dichtheid ligt tussen 2,53 en 2,59 g/cm³. Het komt meestal voor in de vorm van massieve knollen met een bloemachtige structuur, crèmewit tot grijsachtig wit, doorkruist met karakteristieke donkergrijze tot zwarte aders die het gevolg zijn van de aanwezigheid van mangaanoxiden of cinnaber in de omringende matrix. Het oppervlak heeft een subglazige tot matte glans, afhankelijk van de mate van polijsting. Dit mineraal werd voor het eerst beschreven in 1868 door de Canadese geoloog en chemicus Henry How, die de eerste afzettingen ervan ontdekte in Nova Scotia, Canada. De huidige commerciële bronnen zijn voornamelijk afkomstig uit Californië (Verenigde Staten), Turkije, Servië en Mexico.

Gekleurde howliet: imitatieturkoois herkennen

Door de hoge natuurlijke porositeit van howliet is het de meest voorkomende imitatie van turkoois op de wereldmarkt voor sierstenen. Een in turkooisblauw of groen gekleurde howliet, gepolijst tot cabochon of geslepen tot kraal, is voor een leek visueel moeilijk te onderscheiden van echte turkoois, vooral na een oppervlaktebehandeling met was of hars. Er zijn verschillende tests om de twee te onderscheiden: ten eerste de hardheid, waarbij turkoois een 5 tot 6 op de schaal van Mohs haalt tegenover 3,5 voor howliet; een stalen naald zal howliet gemakkelijk krassen op een onzichtbare plek zonder het turkoois te beschadigen; vervolgens aceton, dat de kleurstof op gekleurde howliet gedeeltelijk oplost na enkele seconden contact met een watje, terwijl natuurlijke turkoois hierdoor niet wordt aangetast. Een serieuze verkoper vermeldt altijd of het stuk van natuurlijke witte howliet, gekleurde howliet of samengeperste gereconstrueerde howliet (howlietpoeder gebonden met hars) is. Deze drie vormen hebben niet dezelfde kostprijs, noch dezelfde duurzaamheid: de kleurstof van een gekleurde howliet vervaagt geleidelijk bij contact met zweet, zonlicht en cosmetica, wat bij een natuurlijke turkoois van goede kwaliteit niet het geval is.

Onderhoud van howliet: voorzorgsmaatregelen in verband met de porositeit en de hardheid

De porositeit van howliet vereist specifieke onderhoudsmaatregelen. Reiniging met lauw zeepwater en een zachte doek is voldoende; vermijd schurend borstelen en langdurig weken, wat de aders kan verzwakken en, bij een gekleurd exemplaar, het vervagen van de kleur kan versnellen. Zure producten zijn te vermijden: boraten zijn gevoelig voor zuur. Bewaar howliet in een stoffen zakje, gescheiden van uw andere mineralen. Door zijn hardheid van 3,5 is het kwetsbaar voor krassen bij contact met hardere stenen zoals kwarts (7) of granaat (6,5 tot 7,5). Bij gekleurde exemplaren die als sieraad worden gedragen, zorgt het afdoen ervan voor het douchen, baden en sporten ervoor dat de kleur aanzienlijk langer gelijkmatig blijft.

Witte howliet en lithotherapie: het verschil tussen gedocumenteerd gebruik en traditioneel gebruik

In de lithotherapie wordt witte howliet traditioneel geassocieerd met het reguleren van emotionele toestanden, en meer bepaald met het temperen van impulsieve reacties. Volgens beoefenaars van deze discipline zou het gedragen of in contact met het lichaam geplaatst moeten worden om een vertraging van automatische reacties in stresssituaties te bevorderen. Deze toepassingen vallen onder een traditie van symbolisch gebruik en zijn niet gebaseerd op gevalideerde klinische studies; ze worden hier vermeld als culturele gegevens en niet als medische feiten. Wat wel met zekerheid kan worden gesteld: de relatieve lichtheid (dichtheid 2,53-2,59), de zachte textuur na polijsten en de matwitte kleur maken het een aangenaam mineraal om mee te werken tijdens meditatieve oefeningen, wat kan bijdragen aan een effect van aandachtige focus dat beoefenaars van mindfulness-meditatie gebruiken met diverse tactiele hulpmiddelen. Sommige radiësthesiebeoefenaars gebruiken howliet dat tot een pendel is geslepen voor zogenaamde “emotiewerk”-sessies, een toepassing die meer afhangt van de fysieke afstemming van de pendel dan van de mineralogische samenstelling ervan. Een pendel van howliet met een gewicht tussen 10 en 15 gram, een conische punt van 25 mm en een ketting van 12 tot 15 cm van roestvrij staal heeft een trillingsfrequentie die geschikt is voor regelmatig gebruik.

Een howliet van goede kwaliteit kiezen: concrete aankoopcriteria

Voor een natuurlijke, ongekleurde howliet zijn de selectiecriteria de scherpte van de grijze aders op een witte achtergrond, de afwezigheid van met het blote oog zichtbare poreuze zones op de gepolijste oppervlakken, en de regelmatigheid van de polijsting zonder overtollige harslaag. Voor een gekleurde howliet is de penetratiediepte van de kleurstof een kwaliteitsindicator: een oppervlakkige kleuring vertoont een witte weerspiegeling onder de randen van de kralen of cabochons; een diepe kleuring, verkregen door langdurig weken, vertoont een uniforme kleuring tot in de kern, zichtbaar op de dwarsdoorsneden. De originele documentatie is een onderscheidend criterium: een leverancier die het land van herkomst, de ruwe vorm van het stuk vóór het slijpen en de exacte aard van de eventuele behandeling vermeldt, biedt serieuze garanties met betrekking tot de traceerbaarheid. Redelijke prijzen voor ongekleurde, natuurlijke witte howlietparels van 8 mm liggen tussen de 2 en 5 euro per set van 10, afhankelijk van de kwaliteit van de perforatie en de polijsting.

• Natuurlijke witte howliet: Ca₂B₅SiO₉(OH)₅, monoklien, hardheid 3,5, dichtheid 2,53-2,59, natuurlijke grijze/zwarte aders, herkomst: Canada, Californië, Turkije, Servië, Mexico
• Turkoois of groen gekleurde howliet: identificatie door aceton- of hardheidstest, oppervlakkige of diepe kleuring afhankelijk van de kwaliteit, geleidelijke verkleuring bij contact met zweet en zonlicht
• Onderhoud: lauw water zonder zuur, niet langdurig laten weken, apart bewaren van harde stenen, verwijderen voor het baden bij gekleurde stukken