Orgoniet

Orgoniet: werkelijke samenstelling, beschikbare vormen en keuzecriteria

Orgoniet is een kunstmatig vervaardigd composietmateriaal, geen natuurlijk mineraal. Inzicht in de exacte samenstelling is bepalend voor de beoordeling van de kwaliteit en de prijs. Orgoniet bestaat uit een harsmatrix (polyester of epoxy), metaaldeeltjes (kopersplinters, aluminium of messing) en ten minste één ingesloten kristal of mineraal. Dit laatste speelt een centrale rol in de logica van het object: kwarts (SiO₂, trigonaal systeem, hardheid 7 op de schaal van Mohs) bezit gedocumenteerde en meetbare piëzo-elektrische eigenschappen. Onder mechanische belasting genereert het een elektrisch potentiaalverschil. Dit is een reële fysische eigenschap, die in de industrie wordt benut in druksensoren en oscillatoren. De integratie ervan in orgoniet is gebaseerd op deze eigenschap, of u nu de theorieën deelt die Wilhelm Reich in de jaren 1940 over orgone ontwikkelde en die door Karl Hans Welz in de jaren 1990 werden overgenomen of niet.

Polyester- of epoxyhars: het verschil dat maar weinig verkopers vermelden

De harsmatrix bepaalt het uiterlijk en de duurzaamheid van de orgoniet op lange termijn. Polyesterhars is goedkoper, ondoorzichtiger na uitharding en geeft tijdens de productie meer styreen af. Epoxyhars is transparanter na uitharding, chemisch stabieler en vergeelt niet zo snel bij blootstelling aan licht. Een ambachtelijke orgoniet van hoge kwaliteit wordt vrijwel altijd vervaardigd uit tweecomponenten-epoxyhars, met een verhouding harder/hars die doorgaans tussen 1:2 en 1:3 ligt, afhankelijk van de samenstelling. Bij een gelijk budget is een stuk van epoxyhars met strakke afwerking en goed gecentreerde kristallen duidelijk meer waard dan een stuk van polyesterhars met zichtbare luchtbellen en slecht verdeelde insluitsels in de massa.

Koper, aluminium en messing: de keuze van het metaal in ambachtelijke orgoniet

Het type metaal beïnvloedt het uiteindelijke uiterlijk en, volgens beoefenaars van de orgontheorie, de eigenschappen van het object. Koperspaanders (elektrische geleidbaarheid 58,7 MS/m) geven een warme, oranje tint die goed zichtbaar is in de transparante hars en worden het meest gebruikt in zogenaamde hoogwaardige orgonieten. Aluminium (geleidbaarheid 37,7 MS/m) produceert zilveren reflecties en is goedkoper. Messing, een koper-zinklegering, geeft het stuk een gouden tint. Wat belangrijk is vanuit het oogpunt van de fabricage: de spaanders moeten gelijkmatig door de hars worden verspreid en mogen bij het gieten niet op de bodem van de mal worden geconcentreerd. Een ongelijkmatige verdeling duidt op slordig vakmanschap. Dit is zichtbaar wanneer men het stuk doorlicht, door het om te draaien en van onderaf te verlichten.

Kwarts, zwarte toermalijn en shungiet: de mineralen die in orgonieten zijn verwerkt

De ingesloten steen varieert naargelang de fabrikant en de productpositionering. Aan de hand van enkele concrete mineralogische kenmerken kan men onderscheiden wat men werkelijk koopt.

• Hyalijnkwarts (SiO₂, trigonaal, hardheid 7 Mohs, dichtheid 2,65 g/cm³): de meest voorkomende, aanwezig in geslepen punt of als ruw fragment. De herkomst varieert naargelang de bevoorrading, voornamelijk Brazilië, Madagaskar of de Alpen. Een transparant kwarts zonder troebele insluitsels duidt op een bevredigende kristalhelderheid.
• Zwarte toermalijn of schorl (complex borosilicaat van natrium en aluminium, trigonaal systeem, hardheid 7-7,5 Mohs): wordt in de lithotherapie geassocieerd met energetische bescherming. De zwarte kleur is afkomstig van het gehalte aan ijzer(II). De fragmenten in de orgonieten zijn vaak ruw of licht afgerond en komen voornamelijk uit Brazilië (staat Minas Gerais) of Sub-Sahara Afrika.
• Shungiet (koolstof-siliciumgesteente, Russisch Karelië, regio Onega): strikt genomen noch echt silicaat noch koolstofhoudend, bevat het tussen 30 en 98 % koolstof, afhankelijk van het type. De zogenaamde elite-shungiet van type I bereikt 98 % koolstof bij een hardheid van 3,5 tot 4 op de schaal van Mohs. De amorfe vorm van koolstof die fullerenen (C60) bevat, is sinds de jaren 1980 onderwerp van onderzoek. In orgonieten wordt meestal shungiet van type II of III (30 tot 80% C) gebruikt, dat goedkoper is in de aankoop.

Orgonietpiramide, -schijf en -hanger: beschikbare vormen en praktisch gebruik

De piramide is de meest voorkomende vorm. De afmetingen variëren: kleine piramide met een basis van 5×5 cm voor ongeveer 80 tot 120 gram, middelgrote piramide van 8×8 cm voor 200 tot 350 gram, grote piramide van 12×12 cm voor 500 tot 900 gram, afhankelijk van de dichtheid van de metaal- en minerale insluitsels. Volgens de orgonetraditie zou de piramidevorm de stromen concentreren aan de top. Dit is geen meetbare eigenschap binnen de klassieke fysica, maar het is het symbolische en rituele gebruik waarmee deze vorm sinds het werk van Welz wordt geassocieerd. De schijf of puck, met een diameter van 6 tot 10 cm, een dikte van 2 tot 3 cm en een gewicht van 60 tot 180 gram, is discreter. Hij kan gemakkelijk op een bureau, onder een elektronisch apparaat of op een wichelroedeplank worden geplaatst, afhankelijk van de praktijken van de huishoudelijke geobiologie. De orgoniet-hanger, met een diameter of lengte van 2 tot 4 cm en een gewicht van 10 tot 30 gram, is voorzien van een ophangring van messing of roestvrij staal en kan dagelijks worden gedragen.

Vijf concrete criteria om de kwaliteit van een orgoniet te beoordelen vóór aankoop

Niet alle voorwerpen die onder de naam orgoniet worden verkocht, zijn gelijk. Een goedkope industriële productie kan bestaan uit niet-geïdentificeerd kwartspoeder, gerecyclede metaalsnippers zonder gecontroleerde herkomst en een laagwaardige polyesterhars met grove afwerking. Een serieuze ambachtelijke orgoniet onderscheidt zich op specifieke punten.

• Transparante epoxyhars zonder luchtbellen of melkachtige waas, waardoor de werkelijke verdeling van de insluitsels over de gehele hoogte van het stuk visueel kan worden gecontroleerd.
• Geïdentificeerd centraal mineraal met de precieze mineralogische naam en, idealiter, de geografische herkomst: puntkwarts, ruwe toermalijn uit Brazilië, shungiet uit Karelië.
• Homogene metaalschilfers, verspreid over de gehele hoogte en niet opgehoopt in een dichte laag op de bodem van de mal tijdens het gieten.
• Nette afwerking: vlakke basis, regelmatige randen, geen harsdruppels aan de rand van de mal, gepolijst of op zijn minst gladgemaakt oppervlak.
• Gewicht in overeenstemming met de afmetingen: een piramide van 8×8 cm met een gewicht van 80 gram bevat zeer weinig metaal. Een werkelijk dicht stuk met kopersnippers weegt tussen de 250 en 350 gram voor dit formaat.

Onderhoud van orgonieten: wat het stuk echt beschadigt

Epoxyhars vereist geen speciaal onderhoud. Vermijd langdurige blootstelling aan direct UV-licht: elke hars wordt na enkele maanden in de volle zon zwart of geel, wat de zichtbaarheid van de insluitsels aantast zonder de interne mineralen te veranderen. Vocht is geen probleem voor de hars zelf, maar de metalen snippers die aan het oppervlak zichtbaar zijn, kunnen oxideren bij langdurig contact met water, vooral als de hars micro-krimpbarstjes vertoont. Reinig met een droge of licht vochtige doek, zonder schuurmiddel. Als uw orgoniet pyriet bevat, houd er dan rekening mee dat dit ijzersulfide (FeS₂, hardheid 6 tot 6,5 op de schaal van Mohs) gevoelig is voor oxidatie in een vochtige omgeving. Pyriet dat in de hars is ingesloten en verzegeld, is beschermd. Pyriet dat gedeeltelijk aan het oppervlak blootligt, moet uit de buurt van vocht worden gehouden om de vorming van sporen van zwavelzuur te voorkomen, dat vlekken op het stuk zou veroorzaken en de omliggende metaalsnippers zou aantasten.